بیماری های لثه ایی (ژنژویت و پریودنتیت)

gingivitis-periodontal-disease
  • علل
  • فاکتور های خطرزا
  • علائم
  • تشخیص
  • درمان
  • جلوگیری
  • شرایط بهداشتی مرتبط

ما محصولاتی را که فکر می کنیم برای خوانندگان مان مفید هستند، داریم. اگر از طریق پیوندهای موجود در این صفحه خرید کنید ، ممکن است کمیسیون کمی هم دریافت کنید. این روند کار ماست.

ژنژویت چیست؟

ژنژویت التهاب لثه است که معمولاً در اثر عفونت های باکتریایی ایجاد می شود. در صورت عدم درمان ، این بیماری می تواند به عفونت های جدی تری که به پریودنتیت معروف است، تبدیل شود.

براساس انجمن دندانپزشکان آمریکا ، ژنژویت  و پریودنتیت از دلایل عمده از دست دادن دندان در بزرگسالان است. عفونت های دندانی می توانند هم سلامتی و هم کیف پولتان را در معرض خطر قرار دهند.

براساس مراکز خدماتی Medicare & Medicaid ، آمریکایی ها در سال 2017 حدود 129 میلیارد دلاررا در خدمات دندانپزشکی هزینه کرده اند.

چه عواملی موجب ابتلا به ژنژویت و پریودنتیت می شوند؟

لثه های شما در واقع در نقطه ای پایین تر از کناره هایی که ما می بینیم، به دندان ها وصل می شوند. این قسمت ها فضای کوچکی را  بنام sulcus تشکیل می دهند . غذا و پلاک می تواند در این فضا گیر کرده و موجب ابتلا به عفونت لثه یا ژنژویت شوند.

پلاک یک لایه نازکی از باکتری است که به طور مداوم روی سطح دندان های شما تشکیل میشود. هرچه پلاک پیشرفت می کند ، سفت شده و به تارتار تبدیل می شود. وقتی پلاک به زیر خط لثه برود می توانید دچار عفونت شوید.

در صورت عدم کنترل و چک ، ژنژویت می تواند موجب جدا شدن لثه از دندان شود. این امر نیز می تواند موجب آسیب رسیدن به بافت نرم و استخوان های حمایت کننده  دندان شود. دندان امکان دارد شل و لق شود. اگر عفونت پیشرفت کند ، در نهایت ممکن است دندان خود را از دست بدهید و یا برای کشیدن آن به دندانپزشک نیاز داشته باشید.

عوامل خطرزا ژنژویت و پریودنتیت

موارد زیر ازعوامل خطرزا ژنژویت و پریودنتیت هستند:

  • سیگار کشیدن یا جویدن تنباکو
  • دیابت
  • مصرف برخی از داروها همانند داروهای خوراکی ضد بارداری ، استروئیدها ، دارو های ضد تشنج ، مسدود کننده های کانال کلسیمی و شیمی درمانی
  • دندان های کج
  • وسایل دندانپزشکی که تناسب خوبی ندارند
  • پر کردن دندان های شکسته
  • بارداری
  • عوامل ژنتیکی
  • در معرض خطر بودن ایمنی همانند اچ آی وی / ایدز

علائم ابتلا به ژنژویت و پریودنتیت چیست؟

بسیاری از مردم از ابتلا به بیماری های لثه ایی اطلاعی ندارند. ممکن است به بیماری لثه بدون داشتن هیچ علائمی مبتلا شوید. با این حال ، موارد زیر می تواند علائم ابتلا به بیماری های  لثه ایی باشند:

  • لثه هایی که قرمز ، حساس یا متورم هستند
  • لثه هایی که هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن خونریزی می کنند
  • لثه هایی که از دندان ها فاصله گرفته و به عقب رفته اند
  • لق شدن دندان ها
  • تغییر در نحوه قرارگیری دندانها هنگام گاز زدن ( اکلوژن نادرست یا بدجفتی)
  • چرک موجود در بین دندانها و لثه ها
  • درد داشتن هنگام جویدن
  • دندانهای حساس
  • پروتزهای تکی که دیگر مناسبتان نیست
  • بدبویی نفس که بعد از مسواک زدن از بین نمی رود

چگونه ابتلا به بیماری لثه تشخیص داده می شود؟

در طول معاینات دندانی ، لثه های شما با یک خط کش کوچک مورد بررسی قرار میگیرد. این کاوش راهی برای بررسی وجود التهاب است. همچنین اندازه هر پاکت اطراف دندانتان را اندازه گیری می کند. عمق طبیعی هر پاکت 1 تا 3 میلی متر است. همچنین ممکن است دندانپزشکتان برای بررسی  اندازه از دست دادن استخوان دندانتان از شما بخواهد رادیوگرافی انجام دهید.

با دندانپزشکتان در مورد عوامل خطرزای بیماری های  لثه ایی و همچنین علائم هایتان صحبت کنید. این کار می تواند به شما در تشخیص ژنژویت کمک کند. در صورت وجود ژنژویت ، امکان دارد لازم باشد به یک پریودنتیست مراجعه کنید. پریودنتیست دندانپزشکی است که در زمینه درمان بیماری های لثه تخصص دارد.

بیماری های لثه ایی چگونه درمان می شوند؟

برای درمان ژنژویت باید روتین بهداشت دهان و دندانتان را به درستی انجام دهید. همچنین اگر سیگار می کشید باید هرگونه استعمال سیگار را کاهش داده و دیابت خود را کنترل کنید. سایر درمان ها عبارتند از:

  • عمیق تمیز کردن دندان ها
  • مصرف داروهای آنتی بیوتیکی
  • عمل جراحي

تمیز کردن دندان ها

چندین روش وجود دارد که با انجام انها می توان بدون جراحی دندان هایتان را به صورت عمیق تمیز کنید. همه این روش ها، برای جلوگیری ازابتلا به نارحتی های لثه ایی پلاک و تارتار را تمیز می کنند:

  • جرم گیری دندان .تارتار موجود در بالا و پایین خط لثه را از بین می برد.
  • جرم گیری ریشه. برامدگی های ناهموار را صاف کرده و پلاک و تارتارهای موجود را از سطح ریشه پاک می کند.
  • لیزر. امکان دارد لیزر تارتار های موجود را با درد و خونریزی کمتری از جرم گیری دندان و ریشه از بین ببرند.

داروها

برای درمان بیماری های لثه ایی می توان از بعضی از دارو استفاده کرد:

  • دهان شویه های ضدعفونی کننده.می توان از دهان شویه های ضد عفونی کننده حاوی کلرهگزیدین برای ضد عفونی کردن دهان استفاده کرد.
  • تراشه های ضد عفونی کننده مادام العمر.میتوان تراشه های ضد عفونی کننده مادام العمرحاوی کلرهگزیدین را پس از جرمگیری دندان و ریشه ، در پاکت ها قرار داد.
  • میکروسفرهای آنتی بیوتیکی. میکروسفرهای آنتی بیوتیکی ساخته شده با ماینوسایکلین را می توان پس از جرم گیری دندان و ریشه، در پاکت ها قرار داد.
  • آنتی بیوتیک های خوراکی. می توان از آنتی بیوتیک های خوراکی برای درمان مناطقی از لثه که مداوم التهاب دارند ، استفاده کرد.
  • داکسی سایکلین. داکسی سایکلین ، نوعی آنتی بیوتیک است که می تواند از آسیب رساندن آنزیم ها به دندانها جلوگیری کند.
  • جراحی فلپ .جراحی فلپ ، عملی جراحی است که در آن در حالی که پلاک و تارتارهای موجود در جیب های عمیق تربرداشته میشوند ،  لثه ها را نیز به عقب میکشانند  . سپس لثه ها در جای خود بخیه میزنند تا به خوبی در دور دندان قرار بگیرند.
  • پیوند استخوان و بافت. هنگامی که دندان ها و فک خیلی آسیب دیده اند می توان از پیوند استخوان و بافت استفاده کرد.

عمل جراحی

چگونه می توان ازابتلا به بیماری های لثه ایی جلوگیری کرد؟

داشتن بهداشت مناسب و مداوم دهان می تواند ازابتلای شما به بیماری های لثه ایی جلوگیری کند. این کارها شامل:

  • به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید
  • دو بار در روز با خمیر دندانهای حاوی فلوراید مسواک بزنید
  • هر روز نخ دندان بکشید

داشتن یک رژیم غذایی متعادل برای دستیابی و حفظ سلامت دندان نیز مهم است.

شرایط سلامتی مرتبط با بیماری لثه

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری و انستیتوی ملی تحقیقات دندانپزشکی و جمجمه و صورت،  گزارش می دهد که بیماری پریودنتال با افزایش خطر ابتلا به موارد زیر مرتبط است:

  • دیابت
  • بیماری های قلبی
  • سکته
  • بیماری های ریوی

همچنین خطر زایمان نوزاد نارس یا کم وزن را در زنان باردار افزایش می دهد.

اگرچه بیماری های لثه ایی با این شرایط سلامتی مرتبط است ، اما هنوز مشخص نشده که این شرایط میتوانند عامل ایتلا به بیماری های لثه ایی باشند. برای تعیین مشخصات بیشتر این انجمن، به انجام تحقیقات بیشتری نیاز است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *